Agenci Fragment rozdziału pt. "Przemysł i Handel", z książki Thomasa Sowell'a Ekonomia dla Każdego. FIJORR PUBLISHING, Chicago-Warszawa 2003

    Wiedza, ten jeden z najcenniejszych towarów występujących w niedoborze, może być w gospodarce rynkowej kupowana i sprzedawana na różne sposoby.

Jednym z nich jest wynajęcie przedstawiciela, agenta, co polega na kupieniu jego wiedzy w celu wykorzystania jej w procesie podejmowania własnych decyzji.

Handlowcy zajmujący się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami liczą sobie zwykle za swój serwis 6 proc. ceny domu, agenci literaccy zaś 15 proc. wartości tantiemów wypłacanych autorowi.

Czy pisarz zgodziłby się poświęcić aż 15 proc. swoich dochodów wiedząc, że te pozostałe 85 proc. to mniej niż 100 proc., które zostało mu zapłacone? Dlaczego wydawca godzi się zapłacić za ten sam maszynopis więcej agentowi niż autorowi? Czy posiadacz domu zgodziłby się otrzymać za jego sprzedaż, za pośrednictwem agenta, o 6 proc. mniej, gdyby nie wiedział, że ten ostatni może uzyskać dla niego wyższą cenę bądź sprzedać dom w krótszym czasie? Czas bowiem przekłada się dla posiadacza domu na wymierną korzyść; opóźnienie jest zwykle źródłem dodatkowych kosztów, a przede wszystkim stresu.

     Wróćmy do fundamentalnego pryncypium ekonomii mówiącego, że ten sam obiekt fizyczny nie musi mieć różnych ludzi jednakowej wartości. Zasada ta odnosi się w równym stopniu do manuskryptów, domów, obrazów, co i autografów gwiazd rocka.

Agent literacki wie dla kogo dany manuskrypt stanowi ( najprawdopodobniej ) wartość najwyższą. Jeśli jest to książka kucharska, agent zna wydawców czy redaktorów, którzy posiadają wiedzę oraz stosunki umożliwiające promocję takiej książki w takich wydawnictwach, jak magazyny poświęcone kulinariom, programy radiowe czy telewizyjne poświęcone gotowaniu czy tp.

Ta książka kucharska może mieć dla tych ludzi lub instytucji znacznie większą wartość mają dla osób zajmujących się technologią, naukami społecznymi czy innymi bądź dla wydawców, których wiedza kulinarna kończy się na hamburgerze lub smażonym kurczaku.

Jeśli nawet agent nie jest w stanie wynegocjować za sprzedaż jakiejś książki więcej niż zrobiłby to sam autor, on wie dodatkowo który wydawca wypłaci za daną książkę (najprawdopodobniej) najwięcej, ponieważ wie, który wydawca sprzeda jej najwięcej.

    Agent zajmujący się pośrednictwem przy sprzedaży domu posiada zdecydowanie więcej wiedzy na temat sposobów czy technik szybkiego i skutecznego (za najwyższą cenę) sprzedawania domów niż ma jej przeciętny posiadacz nieruchomości. Domy posiadają często jakieś usterki. Zanim więc zostaną wystawione na rynek wymagają drobnych korekt, zabiegów dekoracyjnych czy kosmetyki.

Agent, który jest na bieżąco z obowiązującymi modami i trendami nie tylko zna te sprawy, on wie ponadto czy wydanie pieniędzy na poprawę wyglądu domu ma sens ekonomiczny, innymi słowy, czy przyniesie sprzedającemu więcej pieniędzy.

Agent jest w stanie doradzić, czy lepiej sprzedawać dom w stanie w jakim się on znajduje czy może korzystniej będzie dokonać jakichś korekt i zmian. Agent z reguły wie także, do której firmy budowlanej powinniśmy się zwrócić w sprawie przeprowadzenia remontu, czy usunięcia usterek, która firma jest wiarygodna, odpowiedzialna a przy tym nie zdziera ze swoich klientów skóry. Zna także najlepsze instytucje finansowe, dzięki którym transakcja sprzedaży naszego domu może się odbyć sprawnie i bez przeszkód.

Z powodu, dla którego autor książki ma szansę otrzymać za nią więcej pieniędzy, gdy zatrudnienia agenta literackiego, sprzedając dom przez pośrednika możemy za niego dostać więcej pieniędzy niż gdyby pośrednika nie było.

Thomas Sowell jest profesorem ekonomii w Instytucie Hoovera w Stanford University w Kalifornii. Oprócz działalności naukowej i badawczej, które zaowocowały licznymi publikacjami książkowymi, Sowell zajmuje się publicystyką na łamach prasy. Jwst jednym z najbardziej znanych popularnych i najbardziej wpływowych postaci konserwatywnego establishmentu Stanów Zjednoczonych.

Głównym motywem EKONOMIii DLA KAŻDEGO nie jest prezentacja sposobów w jaki poszczególne jednostki doszły do bogactwa, lecz ukazanie warunków, które prowadzą do prosperity ( albo i nędzy) całych społeczeństw. Sowell podkreśla przy tym, że warunkiem zamożności nie są - jak się powszechnie uważa - bogactwa naturalne, lecz sposób, w jaki zorganizowana jest gospodarka. Przykłady zamożnych krajów pozbawionych bogactw naturalnych , takich jak Japonia czy Szwajcaria są równie powszechne, co krajów biednych wyposażonych w surowce, jak Rosja czy Meksyk.

Tłum. Jan M. Fijor

Foto: www.fijor.com
 
Przedruk za zgodą Wydawcy.